STRONGS NT 92: ἀδίκημα

ἀδίκημα, (τος, τό (ἀδικέω) (from Herodotus on), a misdeed (τό ἄδικον ... ὅταν πραχθῇ, ἀδίκημα ἐστιν, Aristotle, Eth. Nic. 5, 7): Acts 18:14; Acts 24:20; Revelation 18:5.

Forms and Transliterations

αδικημα αδίκημα αδίκημά ἀδίκημα ἀδίκημά αδικηματα αδικήματα αδικήματά ἀδικήματα αδικημάτων adikema adikēma adíkema adíkemá adíkēma adíkēmá adikemata adikēmata adikḗmata

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts