STRONGS NT 5332: φαρμακεύς

φαρμακεύς, φαρμακεως, ὁ (φάρμακον), one who prepares or uses magical remedies; a sorcerer: Revelation 21:8 Rec. (Sophicles, Plato, Josephus, Lucian, Plutarch, others.)

Forms and Transliterations

εφαρμακεύετο φάρμακα φάρμακά φαρμακευομένη φαρμάκοις φαρμάκων

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts