STRONGS NT 4962: συστρέφω

συστρέφω: 1 aorist participle συτρεψας; present passive participle συστρεφόμενος; (from Aeschylus and Herodotus down);

1. to twist together, roll together (into a bundle): φρυγάνων πλῆθος, Acts 28:3.

2. to collect, combine, unite: τινας, passive (reflexively (?)) of men, to (gather themselves together) assemble: Matthew 17:22 L T Tr text WH, see ἀναστρέφω, 3 a.

συνεστράφη συνεστράφην συνεστράφησαν συνεστρέφετο συνέστρεψε συνέστρεψεν συστραφέντας συστρέφετε συστρεφομένη συστρεφομένοις Συστρεφομενων Συστρεφομένων συστρεψαντος συστρέψαντος Sustrephomenon Sustrephomenōn sustrepsantos Systrephomenon Systrephomenōn Systrephoménon Systrephoménōn systrepsantos systrépsantosInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts