STRONGS NT 496: ἀντιπίπτω

ἀντιπίπτω;

a. to fall upon, run against (from Aristotle, down);

b. to be adverse, oppose, strive against: τίνι, Acts 7:51. (Exodus 26:5; Exodus 36:12 Complutensian edition; Numbers 27:14; often in Polybius, Plutarch.)

αντιπίπτειν αντιπιπτετε αντιπίπτετε ἀντιπίπτετε αντιπίπτοντας αντιπίπτοντες αντιπίπτουσαι αντιποιηθήσεται αντιποιήσεται αντιπολεμούντές αντιπρόσωπα αντιπρόσωποι αντιπρόσωπον αντίρρησις αντιστήριγμά αντιστηρίζει αντιστηριζόμενοι αντιστηρίσασθε antipiptete antipípteteInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts