STRONGS NT 4945: συνωμοσία

συνωμοσία, συνωμοσιας, ἡ (συνόμνυμι), from Aristophanes and Thucydides down, a swearing together; a conspiracy: συνωμοσίαν ποιεῖν (see ποιέω, L 1 c., p. 525a top), Acts 23:13 Rec.; ποιεῖσθαι (see ποιέω, I. 3), ibid. L T Tr WH.

Forms and Transliterations

συνωμοσιαν συνωμοσίαν συνωμόται sunomosian sunōmosian synomosian synomosían synōmosian synōmosían

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts