STRONGS NT 4878: συναντιλαμβάνομαι

συναντιλαμβάνομαι; 2 aorist middle subjunctive 3 person singular συναντιλάβηται; to lay hold along with, to strife to obtain with others, help in obtaining (τῆς ἐλευθερίας, Diodorus 14, 8); to take hold with another (who is laboring), hence, universally, to help: τίνι, one, Luke 10:40; Romans 8:26 (Psalm 88:22 (); Exodus 18:22; Josephus, anti. 4, 8, 4).

Forms and Transliterations

συναντιλαβηται συναντιλάβηται συναντιλαμβανεται συναντιλαμβάνεται συναντιλήψεται συναντιλήψονται συναντιλήψονταί sunantilabetai sunantilabētai sunantilambanetai synantilabetai synantilabētai synantilábetai synantilábētai synantilambanetai synantilambánetai

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts