STRONGS NT 4792: συγκομίζω

συγκομίζω: 1 aorist 3 person plural συνεκόμισαν;

1. to carry or bring together, to collect (see σύν, II. 2); to house crops, gather into granaries: Herodotus, Xenophon, Diodorus, Plutarch, others; Job 5:26.

2. to carry with others, help in carrying out, the dead to be burned or buried (Sophocles Aj. 1048; Plutarch, Sull. 38); to bury: Acts 8:2.

συγκομισθείσα συγκόπτειν συγκόψατε συγκόψεις συγκόψουσι συγκόψω σύγκρασιν σύγκριμα συγκρίματος συνεκομισαν συνεκόμισαν συνέκοψα συνέκοψαν συνέκοψε συνέκοψεν sunekomisan synekomisan synekómisanInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts