STRONGS NT 4784: συγκατατίθημι

συγκατατίθημι (T WH συνκατατιθημι (cf. σύν, II. at the end)): middle, present participle συγκατατιθεμενος or perfect participle συγκατατεθειμένος (see below); to deposit together with another; middle properly, to deposit one's vote in the urn with another (ψῆφον τιθέναι, hence, to consent to, agree with, vote for: τῇ βουλή καί τῇ πράξει τίνος, Luke 23:51 (here L marginal reading T Tr marginal reading WH marginal reading present participle; others have perfect participle). (Exodus 23:1, 32; Plato, Gorgias, p. 501 c., Isaeus, Demosthenes, Polybius, Josephus, Plutarch, others.)

Forms and Transliterations

συγκαταθήση συγκατατεθειμένος συγκαταφάγεται συγκαταφερομένη συνκατατεθειμενος συνκατατεθειμένος sunkatatetheimenos synkatatetheimenos syn'katatetheiménos

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts