STRONGS NT 4782: συγκαταβαίνω

συγκαταβαίνω (T WH συνκαταβαίνω (cf. σύν, II. at the end)): 2 aorist participle plural συγκαταβάντες; to go down with: of those who descend together from a higher place to a lower, as from Jerusalem to Caesarea, Acts 25:5. (Psalm 48:18 (); Wis. 10:14; Aeschylus, Euripides, Thucydides, Polybius, Plutarch, others; cf. Lob. ad Phryn., p. 398; (Rutherford, New Phryn. p. 485).)

Forms and Transliterations

συγκαταβάντες συγκαταβήσεται συνκαταβαντες συνκαταβάντες sunkatabantes synkatabantes syn'katabántes

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts