Thayer's Greek Lexicon STRONGS NT 4776: συγκαθίζωσυγκαθίζω ( T WH συνκαθίζω (cf. σύν, II. at the end)): 1 aorist συνεκαθισα; (see καθίζω); a. transitive, to cause to sit down together, place together: τινα, followed by ἐν with a dative of the place, Ephesians 2:6. b. intransitive, to sit down together: Luke 22:55 (where Lachmann text περικαθίζω). (Xenophon, Aristotle, Plutarch, others; the Sept..)
Forms and Transliterations συγκαθίσαι συγκαθισάντων συγκαθυφασμένην συγκαιόμενος συγκαίοντι συγκαυθήσεται συγκαύσει συγκέκαυται συνεκάθισε συνεκαθισεν συνεκάθισεν συνκαθισαντων συνκαθισάντων sunekathisen sunkathisanton sunkathisantōn synekathisen synekáthisen synkathisanton synkathisantōn syn'kathisánton syn'kathisántōnLinks Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts |
|
