STRONGS NT 4587: σεμνότης

σεμνότης, σεμνητος, ἡ (σεμνός), that characteristic of a person or a thing which entitles to reverence or respect, dignity, gravity, majesty, sanctity: ἡ τοῦ ἱεροῦ σεμνότης, 2 Macc. 3:12; in an ethical sense, gravity (so R. V. uniformly (cf. Trench, p. 347)), honor, probity, purity: 1 Timothy 2:2; 1 Timothy 3:4; Titus 2:7. (Euripides, Plato, Demosthenes, others.)

Forms and Transliterations

σεμνοτητα σεμνότητα σεμνοτητι σεμνότητι σεμνοτητος σεμνότητος σεραφείμ semnoteta semnotēta semnóteta semnótēta semnoteti semnotēti semnóteti semnótēti semnotetos semnotētos semnótetos semnótētos

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts