STRONGS NT 447: ἀνίημι

ἀνίημι (participle plural ἀνιέντες); 2 aorist subjunctive ἄνω, participle plural ἀνέντες; 1 aorist passive ἀνέθην; to send back; to relax; contextually, to loosen: τί, Acts 16:26 (τούς δεσμούς, Plutarch, Alex. M. 73); Acts 27:40. Tropically, τήν ἀπειλήν, to give up, omit, calm (?), Ephesians 6:9; (τήν ἔχθραν, Thucydides 3, 10; τήν ὀργήν, Plutarch, Alex. M. 70). to leave, not to uphold, to let sink: Hebrews 13:5, (Deuteronomy 31:6).

Forms and Transliterations

ανεθη ανέθη ἀνέθη ανειμένα ανειμέναι ανειμένης ανειμένον ανείς ανείται ανεντες ανέντες ἀνέντες άνες ανή ανήκα ανήκε ανήσει ανήσεις ανήσω ανιεντες ανιέντες ἀνιέντες ανω ἀνῶ ανώμεν anentes anéntes anethe anethē anéthe anéthē anientes aniéntes ano anô anō anō̂

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts