STRONGS NT 4163: ποιητής

ποιητής, ποιητου, ὁ (ποιέω);

1. a maker, producer, author (Xenophon, Plato, others).

2. a doer, performer (Vulg.factor): τοῦ νόμου, one who obeys or fulfils the law, Romans 2:13; James 4:11; 1 Macc. 2:67 (see ποιέω, II. a.); ἔργου, James 1:25; λόγου, James 1:22, 23.

3. a poet: Acts 17:28 ((Herodotus 2, 53, etc.), Aristophanes, Xenophon, Plato, Plutarch, others).

πεποικιλμένη ποιηται ποιηταί ποιηταὶ ποιητης ποιητής ποιητὴς ποιητων ποιητών ποιητῶν ποικιλία ποικιλίας ποικίλματα poietai poietaì poiētai poiētaì poietes poietḗs poietḕs poiētēs poiētḗs poiētḕs poieton poietôn poiētōn poiētō̂nInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts