STRONGS NT 3705: ὅραμα

ὅραμα, ὁράματος, τό (ὁράω), that which is seen, a sight, spectacle: Acts 7:31; Matthew 17:9; a sight divinely granted in an ecstasy or in sleep, a vision, Acts 10:17, 19; δἰ ὁράματος, Acts 18:9; ἐν ὁράματι, Acts 9:10, 12 (R G); ; ὅραμα βλέπειν, Acts 12:9; ἰδεῖν, Acts 11:5; Acts 16:10. (Xenophon, Aristotle, Plato, Aelian v. h. 2, 3 (others, εἰκών); the Sept. several times for מַרְאֶה, חָזון, Chaldean חֶזְוַא etc.; see ὀπτασία.)

Forms and Transliterations

οραμα όραμα ὅραμα οράμασι οράμασί οράματα οραματι οράματι οράματί ὁράματι οραματος οράματος οράματός ὁράματος οραμάτων horama hórama horamati horámati horamatos horámatos orama oramati oramatos

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts