STRONGS NT 3423: μνηστεύω

μνηστεύω: passive, perfect participle μεμνηστευμενος (R G) and ἐμνηστευμενος (L T Tr WH) (cf. Winers Grammar, § 12, 10; Veitch, under the word; Tdf. Proleg., p. 121); 1 aorist participle μνηστευθεις; (μνηστός betrothed, espoused); from Homer down; the Sept. for אֵרֵשׂ; τινα (γυναῖκα), to woo her and ask her in marriage; passive to be promised in marriage, be betrothed: τίνι, Matthew 1:18; Luke 1:27; Luke 2:5.

Forms and Transliterations

εμνηστευμενη ἐμνηστευμένῃ εμνηστευμενην ἐμνηστευμένην μεμνηστευμένη μεμνηστευμένην μεμνήστευται Μνηστευθεισης Μνηστευθείσης μνηστεύσομαί emnesteumene emnēsteumenē emnesteuménei emnēsteuménēi emnesteumenen emnesteuménen emnēsteumenēn emnēsteuménēn Mnesteutheises Mnesteutheíses Mnēsteutheisēs Mnēsteutheísēs

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts