STRONGS NT 2704: καταφθείρω

καταφθείρω: perfect passive participle κατεφθαρμενος; 2 future passive καταφθαρήσομαι; (see κατά, III. 4);

1. to corrupt, deprave; κατεφθαρμένοι τόν νοῦν, corrupted in mind, 2 Timothy 3:8.

2. to destroy; passive to be destroyed, to perish: followed by ἐν with the dative indicating the state, 2 Peter 2:12 R G. (From Aeschylus down.)

καταφθαρήσεται καταφθαρήση καταφθαρήσονται καταφθείραι καταφθείρει καταφθείρη καταφθείρω καταφθοράν κατεφθαρμένη κατεφθαρμενοι κατεφθαρμένοι κατέφθειραν κατέφθειρε κατεφθείρετο katephtharmenoi katephtharménoiInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts