STRONGS NT 2687: καταστέλλω

καταστέλλω: 1 aorist participle καταστείλας; perfect passive participle κατεσταλμενος;

a. properly, to send or put down, to lower.

b. to put or keep down one who is roused or incensed, to repress, restrain, appease, quiet: τινα, Acts 19:35; 3Macc. 6:1; Josephus, Antiquities 20, 8, 7; b. j. 4, 4, 4; Plutarch, mor., p. 207 e.

καταστειλας καταστείλας καταστενάζοντες καταστεναζόντων καταστενάξεις καταστέναξον κατεσταλμενους κατεσταλμένους κατεστέναξαν katasteilas katasteílas katestalmenous katestalménousInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts