STRONGS NT 2598: καταβάλλω

καταβάλλω: passive and middle present participle καταβαλλόμενος; 1 aorist passive κατεβλήθην; (from Homer down); the Sept. for הִפִּיל;

1. to cast down: τινα, passive, Revelation 12:10 Rec.; to throw to the ground, prostrate: passive, 2 Corinthians 4:9 (where the metaphor is taken from an athlete or combatant).

2. to put in a lower place: in the phrase θεμέλιον καταβάλλομαι, to lay (down) a foundation (Josephus, Antiquities 11, 4, 4; 15, 11, 3; Dionysius Halicarnassus, Antiquities 3, 69; others), Hebrews 6:1.

καταβαλεί καταβαλείν καταβαλείς καταβαλείτε καταβάλη καταβάλλει καταβαλλομενοι καταβαλλόμενοι καταβάλλοντος καταβαλούσι καταβαλούσιν καταβαλώ καταβέβληκε καταβεβλημένη κατέβαλέ κατέβαλεν κατέβαλες κατέβαλον κατέβαλόν κατεβλήθη kataballomenoi kataballómenoiInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts