STRONGS NT 15: ἀγαθοποιέω

ἀγαθοποιέω, (ῶ; 1 aorist infinitive ἀγαθοποιῆσαι; (from ἀγαθοποιός);

1. to do good, do something which profits others: Mark 3:4 (Tdf. ἀγαθόν ποιῆσαι; Luke 6:9); to show oneself beneficent, Acts 14:17 Rec.; τινα, to do some one a favor, to benefit, Luke 6:33, 35, (equivalent to הַיטִיב, Zephaniah 1:12; Numbers 10:32; Tobit 12:13, etc.).

2. to do well, do right: 1 Peter 2:15, 20 (opposed to ἁμαρτάνω); ; 3 John 1:11. (Not found in secular authors, except in a few of the later in an astrological sense, to furnish a good omen.)

αγαθο¦ποιησαι ἀγαθο¦ποιῆσαι ἀγαθὸν αγαθοποιειτε αγαθοποιείτε ἀγαθοποιεῖτε αγαθοποιησαι αγαθοποιήσαι ἀγαθοποιῆσαι αγαθοποίησέ αγαθοποιήσει αγαθοποιήση αγαθοποιητε αγαθοποιήτε ἀγαθοποιῆτε αγαθοποιουντας αγαθοποιούντας ἀγαθοποιοῦντας αγαθοποιουντες αγαθοποιούντες ἀγαθοποιοῦντες αγαθοποιουσαι αγαθοποιούσαι ἀγαθοποιοῦσαι αγαθοποιων αγαθοποιών ἀγαθοποιῶν agatho¦poiesai agatho¦poiêsai agatho¦poiēsai agatho¦poiē̂sai agathon agathopoieite agathopoieîte agathopoiesai agathopoiêsai agathopoiēsai agathopoiē̂sai agathopoiete agathopoiête agathopoiēte agathopoiē̂te agathopoion agathopoiôn agathopoiōn agathopoiō̂n agathopoiountas agathopoioûntas agathopoiountes agathopoioûntes agathopoiousai agathopoioûsaiInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts