STRONGS NT 1356: διοπετής

διοπετής, διοπετες (from Διός of Zeus, and πέτω for πίπτω; in secular writings also Διιπετής), fallen from Zeus, i. e. from heaven: τό διοπετες, namely, ἄγαλμα (which is expressed in Euripides, Iph. T. 977; Herodian, 1, 11, 2 (1, Bekker edition; cf. Winer's Grammar, 234 (219); 592 (551)), an image of the Ephesian Artemis which was supposed to have fallen from heaven, Acts 19:35; (cf. Meyer at the passage; Farrar, St. Paul, 2:13f).

Forms and Transliterations

διοπετους Διοπετούς διοπετοῦς διορθούντες διορθωθή διορθωθήσεται διορθώσατε διορθώση διορθώσητε διορώντες diopetous diopetoûs

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts