STRONGS NT 1309: διαφεύγω

διαφεύγω: (2 aorist διεφυγον; from Herodotus down; to flee through danger, to escape: Acts 27:42 (Proverbs 19:5; Joshua 8:22).

Forms and Transliterations

διαπεφευγότα διαπεφεύγοτα διαπεφευγώς διαφεύξεται διαφεύξεταί διαφεύξη διαφυγη διαφύγη διαφύγῃ διέφυγεν diaphuge diaphugē diaphyge diaphygē diaphýgei diaphýgēi

Links

Interlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts