STRONGS NT 1267: διαμερισμός

διαμερισμός, διαμερισμου, ὁ (διαμερίζω), division;

1. a parting, distribution: Plato, legg. 6, p. 771 d.; Diodorus 11, 47; Josephus, Antiquities 10, 11, 7; the Sept. Ezekiel 48:29; Micah 7:12.

2. disunion, dissension: opposite εἰρήνη, Luke 12:51; see διαμερίζω, 1.

διαμερισμοί διαμερισμον διαμερισμόν διαμετρήσαι διαμετρήσεις διαμετρήσεως διαμέτρησιν διαμέτρησις διαμετρήσω διαναπαύσει διεμέτρησε διεμέτρησεν diamerismon diamerismónInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts