STRONGS NT 1112: γογγυσμός

γογγυσμός, γογγυσμοῦ, ὁ (γογγύζω, which see), a murmur, murmuring, muttering; applied to a. secret debate: περί τίνος, John 7:12.

b. secret displeasure, not openly avowed: πρός τινα, Acts 6:1; in plural χωρίς or ἄνευ γογγυσμῶν without querulous discontent, without murmurings, i. e. with a cheerful and willing mind, Philippians 2:14; 1 Peter 4:9 (where L T Tr WH read the singular). (Exodus 16:7ff; Wis. 1:10f; Antoninus 9, 37.)

γογγυσμόν γογγυσμος γογγυσμός γογγυσμὸς γογγυσμου γογγυσμοῦ γογγυσμόυ γογγυσμων γογγυσμών γογγυσμῶν gongusmon gongusmōn gongusmos gongusmou gongysmon gongysmôn gongysmōn gongysmō̂n gongysmos gongysmòs gongysmou gongysmoûInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts