kill, slay.

From phoneus; to be a murderer (of) -- kill, do murder, slay.

see GREEK phoneus

εφόνευσαν εφόνευσας εφονευσατε εφονεύσατε ἐφονεύσατε εφονευσέν εφόνευσεν εφονοκτονήθη πεφόνευκεν πεφονευμένης φονευεις φονεύεις φονευετε φονεύετε φονευθήσονται φονεύοντος φονεύσαί φονεύσαντα φονεύσαντας φονεύσαντι φονεύσαντος φονευσαντων φονευσάντων φονεύσας φονεύσασι φονεύσει φονευσεις φονεύσεις φονευση φονεύση φονεύσῃ φονευσης φονεύσης φονεύσῃς φονεύσωμεν φονεύων φονοκτονεί φονοκτονήσητε ephoneusate ephoneúsate phoneueis phoneúeis phoneuete phoneúete phoneusanton phoneusantōn phoneusánton phoneusántōn phoneuse phoneusē phoneúsei phoneúsēi phoneuseis phoneúseis phoneúsēis phoneuses phoneusēsInterlinear Greek • Interlinear Hebrew • Strong's Numbers • Englishman's Greek Concordance • Englishman's Hebrew Concordance • Parallel Texts